RB header 01-klein - 'L' - reviews

Spotten met de macht tijdens De Karavaan
‘L’, the woman who challenged God in de Oosterkerk in Hoorn. Choreografie en dans: Diane Elshout Recensie: Mirjam van der Linden voor De Volkskrant op 17 juli 2007 in Hoorn.
Choreograaf Diane Elshout danst een solo die eveneens puur door de locatie meerwaarde krijgt. Want wat is een betere plek voor de mythe van Lilith, de eigengereide eerste vrouw van Adam die hij bij God inruilde voor de gedweeë Eva, dan een kerk? De Oosterkerk in dit geval, oorspronkelijk een rooms katholiek huis voor vissers en schippers. In het eerste deel van ‘L’, or ‘the woman who challenged God’ volgen we onder het imposante orgel het huisvrouwen-cam-ping-leven van Lilith. Dansend, zingend en poetsend groeit haar onvrede tussen waslijn, ontbijttafel en sekspartner Adam, een plastic pop. Het is allemaal nep en te weinig, en dus vertrekt ze. In het tweede deel zitten we ver van het orgel vandaan en heeft Elshout haar stippenshort ingeruild voor een zwart pak. Op eigentijdse, elektronische muziek toont zij hoe anders haar leven, en dat van de vrouw in het algemeen, had kunnen verlopen als God de kwestie tussen haar en Adam ‘iets geraffineerder’ had opgelost. Zij weet dat de vraag ‘wat als’ een farce is, maar toch gaat zij de discussie aan. Met krachtige, energieke bewegingen pareert zij het alwetend oog, dat in de vorm van een witte bol met daarin een stralend licht boven de dansvloer slingert en de ruimte zodoende ‘dicteert’. Vrijheid en eigenheid tegenover beknotting en ‘de norm’: het zijn grote kwesties die serieus, maar godzijdank niet drammerig voorbijkomen. Een mooi concept in een veelzijdige performance.

Recensie: Moon Saris voor 8-Weekly, gezien op 7 juli 2007 in Amsterdam
Met ‘L’ maakt Diane Elshout haar eerste solo sinds ze haar actieve danscarrière startte in het duo Elshout/Händeler. Ze kan het toch niet laten er een paar duetten in te stoppen. Als de mythologische figuur Lilith gaat ze de dans, of eigenlijk het gevecht, aan met achtereenvolgens opblaaspop Adam en bal God. De parallel met het thema van de voorstelling is gemakkelijk gemaakt. Al is Lilith de moeder aller feministes, ze moest het toch met de mannen om haar heen stellen. Voor wie het verhaal niet kent: Lilith was de eerste vrouw van Adam, ging bij hem weg omdat ze zich niet aan hem wilde onderwerpen en werd door God verbannen uit het paradijs. Het eerste deel van dit verhaal speelt zich af op een akelig aardse camping, compleet met picknicktafel, tentje en opblaasbadje. Nadat Lilith in vloeiende, dansante bewegingen alle elementen heeft geschapen, kan het leven met Adam van start. En begint dat best romantisch en mooi, al gauw keert het tij en hangt Adam de macho uit. Dat pikt de sterke Lilith niet, maakt ze duidelijk in een live gezongen levenslied. Is haar bestaan met Adam tamelijk alledaags, pas na haar vertrek uit het paradijs krijgt haar geestelijk leven diepgang. De sfeer van de voorstelling verandert op slag. Een vrij- wel lege ruimte met alleen een mensmobiel, een witte bol en een paar kommen vervangt de overvolle kampeerplaats. Een warme, gekleurde gloed komt in de plaats van hard, koud licht. Een verademing, want het eerste deel komt ondanks de grappige symboliek en de heldere inhoud erg on-Elshouts plat over. In het spirituele deel twee komt de uitstralingsrijke, rijpe danseres Elshout veel beter tot haar recht. Als de wijze Lilith schetst ze in helder gesproken Engels en met haast rituele bewegingen hoe de wereld eruit had gezien als de mens meteen het beste van zijn eerste kans had gemaakt. Of eigenlijk: als de mannen niet hadden samengespannen om de vrouw voor eeuwig te onderdrukken. Pijnlijk prachtig. En uiterst relevant in deze tijd waarin de zwaarbevochten verbeteringen in de man-vrouwverhouding onder druk komen staan door heroplevend conservatisme.